Uit de serie: Wie zorgt er voor de mantelzorger? [Nieuw Sloten]

Eén op de vijf mensen in Nederland zorgt voor een hulpbehoevende ander. Denk aan de boodschappen doen voor de oudere buurvrouw of de intensieve verzorging van een gehandicapt kind of dementerende ouder. Officieel ben je dan mantelzorger, al zien velen die zorg als iets vanzelfsprekends. Aandacht voor de mantelzorger is van groot belang. De Huizen van de Wijk in Nieuw-West staan hier bij stil. Want: wie zorgt er voor de mantelzorger? In een serie nemen we u mee langs verschillende locaties in Nieuw-West. Deze week: Huis van de Wijk De Aker (Osdorp) en Huis van de Wijk België (Nieuw Sloten).

Tekst en foto: Shirley Brandeis

Ze hebben het getroffen met hun moeders; de een 105, de ander bijna 92 jaar jong. De paar keer per week dat ze langs gaan bij zowel de een (met zoute haring) als de ander (met een moorkop) is geen opgave voor Greet en Dick. Ook de afwas, de boodschappen, het wateren van de orchideeën en alle andere hand- en spandiensten doen ze met liefde. Het stel uit Nieuw Sloten is een schoolvoorbeeld van betrokken zorgers die zichzelf niet beschouwen als mantelzorgers. “Zo zijn er veel in de buurt,” weet Stefania Maginzali, opbouwwerker bij Eigenwijks in Huis van de Wijk België. “Zorgen voor een ander wordt door mensen als normaal beschouwd, zelfs als je er bar weinig tijd voor jezelf door overhoudt en gestrest raakt.” Daarom is er elk jaar in november landelijk de Dag van de Mantelzorg om mantelzorgers te verwennen en een ontspannen dag aan te bieden. Greet en Dick waren er 10 november ook – “het was heel gezellig” – maar vinden niet dat zij zichzelf opofferen en ontspanning nodig hebben met alle zorg voor hun moeders. Dick: “Ik doe het graag, ik krijg er zoveel liefde voor terug.” Greet: “Je denkt er ook niet over na. Dit doe je toch gewoon.”

Bloemen en beautysalon
Wel fijn, vinden ze, is dat ze in het Huis van de Wijk altijd welkom zijn. Stefania: “Er is van alles te doen. Yoga, schilderen, bloemstukken maken. Ontspannende dingen voor iedereen. Maar het is goed om erbij stil te staan wie er allemaal mantelzorger is. Via gesprekjes proberen we daar achter te komen. Onder andere door tijdens de Dag van de Mantelzorg in te spelen op wensen en behoeftes.” Dick zou graag wat meer activiteiten voor mannen willen zien, al is het creatief bezig zijn met bloemen hem niet te vrouwelijk. Er zijn grenzen, zegt hij lachend: “Leuk die beautysalon, maar ik laat m’n nagels niet doen.” Greet prijst vooral de live muziek aan het eind van de Mantelzorgdag. “Natuurlijk moeten we mantelzorgers meer dan één keer per jaar aandacht geven,” zegt opbouwwerker Serfanim Uysal. “Mantelzorgen doe je immers ook niet maar één dag per jaar.” In het Huis van de Wijk De Aker, waar zij werkt, maakte ze de Dag van de Mantelzorg vooral gezellig. “Daar was echt behoefte aan. Mensen wilden vooral een gezellige dag, met gezellige activiteiten.” En dus was er kleinkunst (met als thema ‘vertel je verhaal’), een lachworkshop, een workshop ontspannings-en ademhalingstechnieken en nog meer om te ontspannen en een leuke dag te hebben.

Lotgenotencontact
Ondertussen noteert Stefania naar aanleiding van het gesprek ‘meer kunst en cultuur’ en ’iets voor mannen’. “Dat daar behoefte aan is, hoor ik nu van Dick en krijg ik vaker te horen.” Blij is ze met de input van mensen als Dick en Greet. “Wij zijn opbouwwerkers, we gaan uit van de behoefte van de bewoners.” Serfanim noteerde eerder al ‘lotgenotencontact’. “Mensen spreken graag met anderen over hun ervaringen met mantelzorg.” Het zijn ook de momenten dat onderling tips worden uitgewisseld en dat de opbouwwerkers van Eigenwijks hun netwerk kunnen inzetten voor een goede doorverwijzing. Serfanim: “Een organisatie als Markant, dat mantelzorgers ondersteunt, kent niet iedereen. Wij wel en dat is handige informatie voor mensen die het even qua tijd en stress niet meer zien zitten.” Greet knikt: “Er zijn mensen die het door de zorg heel zwaar hebben.” Stefania kent ze ook. “Die zag ik op de Dag van de Mantelzorg echt helemaal ontspannen.”

Mantelzorgers staan er niet alleen voor, is de boodschap vanuit de Huizen van de Wijk. Zelfs wie zo zorgeloos lijkt te zorgen als Dick en Greet. De dagelijkse bezoekjes van de Thuiszorg voor de medicijnen van moeder ontlasten hen al behoorlijk. Serfanim wijst hen op hulp voor als ze dan toch eens een weekje op vakantie willen. Dick: “Echt? Kan dat? Dat wist ik niet.” Dat kan.

Opbouwwerkers Stefania en Serfanim van Stichting Eigenwijks praten met Greet en Dick over mantelzorg

Uit de serie: Wie zorgt er voor de mantelzorger [Geuzenveld-Slotermeer]

Eén op de vijf mensen in Nederland zorgt voor een hulpbehoevende ander. Denk aan de boodschappen doen voor de oudere buurvrouw of de intensieve verzorging van een gehandicapt kind of dementerende ouder. Officieel ben je dan mantelzorger, al zien velen die zorg als iets vanzelfsprekends. Aandacht voor de mantelzorger is van groot belang. De Huizen van de Wijk in Nieuw-West staan hier bij stil. Want: wie zorgt er voor de mantelzorger? In een serie nemen we u mee langs verschillende locaties in Nieuw-West. Deze week: Huis van de Wijk Het Pluspunt in Geuzenveld en Huis van de Wijk De Honingraat in Slotermeer.

Tekst en foto: Shirley Brandeis

Ze werden met luxe gebak onthaald, getrakteerd op een cursus ontspannen, spraken anderen in hetzelfde schuitje en genoten tijdens de lunch van het waanzinnige uitzicht over Rembrandtpark en stad. De Dag van de Mantelzorg bij Floor 17 was een groot succes. “Echt een dag om mensen die altijd voor een ander zorgen eens te verwennen” zegt Karin Kauw, opbouwwerker bij Eigenwijks. Maar een dag als deze heeft meer ingrediënten dan alleen lekker eten en ontspannen. “Mensen willen met anderen praten, horen over ervaringen in dezelfde situaties, informatie krijgen over waar ze terecht kunnen met vragen en zorgen.”

Dan help je toch
De behoefte aan informatie is groot, merken Karin en Eigenwijkscollega Eva de Boer. “Eigenlijk is bijna iedereen – op een bepaald moment in het leven en op een bepaalde manier – mantelzorger,” zegt Eva. “Veel mensen zorgen voor iemand; niet iedereen ziet zichzelf als mantelzorger.” Het is een term die Aicha dan ook pas een paar jaar geleden ter ore kwam. “Ik help m’n zieke buurvrouw van tachtig, help m’n schoonzus ook vaak, maar mantelzorger… dat was een nieuw woord voor me.” Ze vindt het normaal wat ze doet, zoals vele mantelzorgers dat vinden. De buurvrouw moet naar een ziekenhuis en zij heeft een auto. De schoonzus spreekt de Nederlandse taal niet goed en Aicha wel. “Dan help je toch.” Ook haar vriendin Fatima is zelf niet onder de indruk van wat zij doet voor haar zieke echtgenoot. “Dat doe je, met liefde.”

Op de agenda
Het was een gezellige dag, zeggen Aicha en Fatima over de Dag van de Mantelzorg die voor bewoners uit Slotermeer en Geuzenveld op 10 november op de zeventiende verdieping van het hotel aan het Rembrandtpark was georganiseerd. Fatima: “We hebben ook zoveel gelachen.” Aicha: “Vooral het praten met anderen vond ik fijn.” Normaal gesproken kunnen ze in de Huizen van de Wijk ook terecht voor een luisterend oor of een ontspannende of gezellige activiteit. Van de taalles en de sportclub tot de bijeenkomsten voor uiterlijke verzorging en vele andere ontmoetingsmomenten. Karin: “Die zijn voor iedereen, niet specifiek voor mantelzorgers.” Nu het onderwerp ‘mantelzorg’ duidelijk op de agenda van de Huizen van de Wijk staan, staat de radar voor mantelzorgers wel aan.

Extra aandacht
De doelgroep is niet eenvoudig te bereiken, merkt Karin. “Je moet het vaak terloops opvangen dat iemand zorg draagt voor een ander. Mensen herkennen zich er soms niet in of willen zich er niet op laten voorstaan. Wij gaan extra opletten en ook organisaties in de wijk, zoals De Brug, hierin betrekken.” Want extra aandacht voor mantelzorgers is nodig. Omdat er voor hen hulp is als het te zwaar is, omdat er informatie is voor als er bepaalde dingen nodig zijn, omdat er mensen zijn die je kunnen vertellen of je als mantelzorger ergens aanspraak op kunt maken. In dus onder andere de Huizen van de Wijk. Fatima: “Ik kan altijd bij Eva terecht, ik voel me op m’n gemak hier in het Pluspunt.”

Meer aan jezelf denken
Aicha en Fatima zijn bewoners die mantelzorgen en zelf hun weg goed weten te vinden. Fatima volgt inmiddels een computercursus (“alles is op de computer tegenwoordig, ik moet dat toch ook kunnen”), Aicha doet bij de beauty-activiteit ‘Samen kappen’ de lekkerste gezichtsmassages, waarbij Fatima floreert als het gaat om ‘lastige’ nagels. Voor 2019, vertellen Eva en Karin, zijn er plannen om activiteiten speciaal voor mantelzorgers te organiseren. Zo zal Rick Shamier, die tijdens de Dag van de Mantelzorg de ontspanningsworkshop begeleidde, zijn lessen ook bij de Honingraat en in het Pluspunt aan gaan bieden. Fatima kijkt ernaar uit. “Vroeger vond ik dat niet nodig, tegenwoordig denk ik meer aan mezelf.” Aicha knikt: “Je cijfert jezelf makkelijk weg. Dat moet je niet doen. Zo zit ik wekelijks op yoga, dat ontspant.”

Eva, Karin, Fatima en Aicha in gesprek over mantelzorg

uit de serie ‘Wie zorgt er voor de mantelzorger’ [Slotervaart]

Eén op de vijf mensen in Nederland zorgt voor een hulpbehoevende ander. Denk aan de boodschappen doen voor de oudere buurvrouw of de intensieve verzorging van een gehandicapt kind of dementerende ouder. Officieel ben je dan mantelzorger, al zien velen die zorg als iets vanzelfsprekends. Aandacht voor de mantelzorger is van groot belang. De Huizen van de Wijk in Nieuw-West staan hier bij stil. Want: wie zorgt er voor de mantelzorger? In een serie nemen we u mee langs verschillende locaties in Nieuw-West. Deze week: Huis van de Wijk De Buurtzaak en Huis van de Wijk Het Anker in Slotervaart.

Tekst en foto: Shirley Brandeis

‘Ben ik een mantelzorger?’ Ze horen die vraag vaak. De term mantelzorg is de laatste jaren bekender geworden, maar het gebruik ervan is nog geen gemeengoed. “Het is goed dat er een woord voor is, als je voor iemand zorgt,” zegt Emel Can, coördinator Community Building in De Buurtzaak. “Zeker als je een baan en een gezin hebt, kan die zorg zwaar zijn.” Maar toch, jezelf mantelzorger noemen doen niet veel mensen. Ook de 20-jarige Nisrin ziet het als iets dat je ‘gewoon doet’. Haar tien jaar jongere broertje is lichamelijk en verstandelijk beperkt en zoals alle gezinsleden zorgt Nisrin voor hem. Ze weet dat andere twintigers meer uitgaan, meer tijd voor zichzelf hebben, maar ze bekijkt het positief. “Door mijn broer leef ik bewuster. Door hem ben ik dankbaar ook voor wat ik allemaal kan.”

Verwenmomenten
Het is goed dat er geregeld aandacht is voor mantelzorg, zegt Margriet Essink, buurtwerker bij  Combiwel in Het Anker. “Naast de jaarlijkse Dag van de Mantelzorg hebben we elke maand een verwendag. Ontspanning is wat men wil, blijkt als we vragen waar behoefte aan is. Daarnaast wil men ook informatie over voorzieningen en praten met lotgenoten.” Stoelmassage, mindfulness, nagelbehandeling, gezichtsverzorging… tijdens de verwendag wordt er echt verwend. Ook wordt er gecoacht door een professional en is er gelegenheid andere mantelzorgers te spreken. Emel herkent de behoefte aan ontspanning. “Naast een wekelijkse praatgroep, waarbij we ook voorlichting geven, bieden we in de Buurtzaak ook verwenmomenten en dagjes uit aan. Na een bezoek aan het Rijksmuseum heb ik nog maanden gehoord hoe fijn het was en hoe goed het de mensen heeft gedaan.”

Teamwork
Nisrin heeft haar ontspanning onder andere bij de activiteiten die jongerenwerker Siham Tadmine van Combiwel speciaal voor meiden in Slotervaart organiseert. Vijf jaar geleden nam een vriendin haar mee, sindsdien gaat ze regelmatig langs voor vermaak en voor leerzame zaken; eerder dit jaar volgde ze een cursus ondernemen. Siham: “Bij onze activiteiten zie je het verschil tussen Nisrin en anderen. Er zijn meiden die niet komen omdat ze met vriendinnen hebben afgesproken. Bij Nisrin weet ik dat als ze er niet is, ze voor haar broer moet zorgen.” En die zorg is 24 uur per dag, zeven dagen per week. “Wel met de hele familie,” zegt Nisrin. “Als we in Marokko op vakantie zijn, kan ik uitrusten. Dan neemt de familie het over. Het is echt teamwork bij ons.”

De wijk in
Zo open als Nisrin is niet iedereen. Emel: “Studenten van de Hogeschool van Amsterdam helpen ons hier om mantelzorgers te bereiken. Laatst waren ze met een kraampje op het Allebéplein met de vraag: zorg je voor iemand? Dan komt er wat los. We hadden flink wat nieuwe  mensen op de Dag van de Mantelzorg. Die bereik je niet met een oproepje; je moet echt de wijk in.” Margriet herkent het. “Via het WPI en sleutelfiguren proberen we mensen die mantelzorgen te bereiken. We willen mensen bewust maken dat mantelzorg niet altijd makkelijk is en dat er ondersteuning mogelijk is.” Emel: “En dat je vooral ook goed voor jezelf moet zorgen. Ik ken ze, mensen die voor iedereen zorgen behalve voor zichzelf. Als ik dan eens naar hen informeer, raak je een snaar.”

Armoede
Een andere gevoeligheid is armoede. Emel: “Dat kan komen door de zorg die ze dragen. Daardoor gaan mensen minder werken, minder verdienen. Geld voor een schoonheidsspecialiste of andere ontspanning is er dan vaak niet. Maar dat er, bijvoorbeeld voor sportclubs voor de kinderen, subsidieregelingen zijn weet men ook niet. Alleen dus al voor die informatie is het belangrijk dat mantelzorgers zich bij ons kenbaar maken.” En dan komt er nog een gevoeligheid, veelal bij mensen met een niet-Nederlandse afkomst. Siham: “In sommige Marokkaanse gezinnen zijn het de meisjes die al jong de zorgtaken krijgen toebedeeld. Zij moeten helpen in het huishouden, hun broertjes mogen buitenspelen. Die verhouding zie je later ook terug als er voor iemand gezorgd moet worden.” Emel: “En die zorg houden mensen dan ook vaak graag binnen de familie. Uitbesteden is niet aan de orde. Hulp vragen dus ook niet, al kun je met kleine dingen iemand die zorgt al enorm helpen.”

Goed doorverwijzen
Zorgen dat de mantelzorgers in het vizier komen en hen informeren is van groot belang, zeggen de professionals. Margriet: “Sinds kort zijn er vanuit Sezo in Nieuw-West twee medewerkers aangesteld als mantelzorgconsulent. Er is volgens mij echt behoefte aan gespecialiseerde hulpverleners. Alleen al voor ons, zodat we gericht kunnen doorverwijzen.” Mantelzorgers helpen ontspannen en af en toe verwennen is daarnaast van belang. In Slotervaart is veel te doen voor wie even uit de mantelzorgende hectiek van alledag wil ontsnappen. Nisrin is blij met de plek waar ze kan relaxen en haar verhaal kwijt kan. Ze bekijkt het sowieso positief. Lachend: “Op vakantie hebben we in het vliegtuig altijd voorrang met mijn broer in zijn rolstoel.”

Nisrin, Margriet, Siham en Emel in gesprek in De Buurtzaak

 

 

Serie artikelen ‘Wie zorgt er voor de mantelzorger?’ [’t Blommetje]

Aandacht voor de mantelzorger is van groot belang. De Huizen van de Wijk in Nieuw-West staan hier goed bij stil. Want: wie zorgt er voor de mantelzorger?
In een serie nemen we u mee langs verschillende locaties in Nieuw-West. Deze week: Huis van de Wijk Het Blommetje in Osdorp.

Shirley Brandeis
(in opdracht van Combiwel, gepubliceerd in de Westerpost)

Eén op de vijf mensen in Nederland zorgt voor een hulpbehoevende ander. Denk aan de boodschappen doen voor de oudere buurvrouw of de intensieve verzorging van een gehandicapt kind of dementerende ouder. Officieel ben je dan mantelzorger, al zien velen die zorg als iets vanzelfsprekends. Aandacht voor de mantelzorger is van groot belang. 

“Veel mensen beseffen niet dat ze mantelzorger zijn.” Aan het woord is Sheila, voormalig mantelzorger (van haar grootmoeder) en door deze ervaring tegenwoordig mantelzorgambassadeur. “Over mantelzorg praten is in sommige culturen een taboe,” zegt Elif, fulltime mantelzorger voor haar gehandicapte zoon en ervaringsdeskundige die andere mantelzorgers ondersteunt. En dan is er dit gesprek nog Malika, die zowel voor haar zieke echtgenoot, oude buurvrouw en haar dementerende moeder zorgt als voor een grote groep vrouwen die wekelijks samenkomt in Het Blommetje aan de Hoekenes.

Zelfde schuitje
Malika, Elif en Sheila zijn mantelzorgers die naast hun zorgtaak een extra taak op zich hebben genomen: omkijken naar mantelzorgende lotgenoten. Nodig, want: “Er is een zee aan ondersteuning voor de mantelzorger,” zegt Elif. Zelf besloot ze pas na jaren van zorg dat het tijd werd dat ze ook eens, al is het maar een uur per week, aan zichzelf denkt. “Even een boek op de bank lezen; dat deed ik gewoon niet.” Ze klopte aan bij Markant, een van de professionele organisaties die mantelzorgers ondersteunt. “Ik heb vanwege mijn zoon tien jaar binnen gezeten. Opeens bedacht ik: er is meer buiten de deur.” Haar ervarenheid en deskundigheid werden zichtbaar; bij Markant drongen ze erop aan dat Elif een training tot mantelzorgondersteuner zou volgen. Een extra taak in haar al drukke bestaan? Elif schudt haar hoofd. “Nee, het was juist een verademing om mensen die in hetzelfde schuitje zitten te spreken. Het is fijn om anderen met je ervaring te kunnen helpen.”

Luisteren
Dat helpen is niet alleen doorsturen naar organisaties als Markant of Sezo. Sheila: “Luisteren naar iemand, doet al zoveel goeds voor diegene.” Als mantelzorgambassadeur, een functie waarvoor ze een opleiding heeft gevolgd, was ze betrokken bij de Dag van de Mantelzorg afgelopen zaterdag en is ze nu als officieel ervaringsdeskundige in dienst bij Markant en Sezo. “Laatst stonden we op het Belgiëplein om mensen te informeren. Als je vraagt naar mantelzorg blijken zoveel mensen dat te doen, en zo vaak zonder dat ze hulp krijgen uit hun omgeving. Wij kunnen die hulp wel bieden.”

Voor jezelf zorgen
Zoals Malika doet. Drieënzestig vrouwen groot is de groep die ze met haar eigen ervaringen en aandacht een regelmatig hart onder de riem steekt bij Het Blommetje. Wat ze voor een ander doet, ontvangt ze met moeite voor zichzelf. Tijd voor zichzelf is er niet, zegt ze. Elif en Sheila dringen aan dat ze die neemt. Hoe dan, wil ze weten. Veel mensen waar ze naar omkijkt, hebben helemaal niemand, alleen haar. “Dat is een leerproces,” zegt Elif. En dan de wijsheid als een spreuk op een tegeltje: “Je kan pas goed voor een ander zorgen als je goed voor jezelf zorgt.”
Gelukkig is er in de Huizen van de Wijk en andere locaties in Nieuw-West veel aandacht voor de mantelzorger. De Dag van de Mantelzorg is net achter de rug, maar verschillende activiteiten zullen blijvend de aandacht geven aan zij die zorgen voor een ander. Zorg die verder gaat dan de ‘gebruikelijke hulp’. “We willen vooral bij de al lopende activiteiten kijken: wie is hier mantelzorger,” vertelt Wasilis Psathas van Het Blommetje. “En wat heeft diegene nodig.” Vooral dus eerst dat luisterend oor. Sheila: “Als ik met iemand voor het eerst praat, luister ik, stel ik vragen en vraag ik door. Waar loop je tegenaan, wat wil je, hoe gaat het met je?” De bijeenkomsten geven zowel Sheila, Elif en Malika als de lotgenoten in de groep energie, kracht, het gevoel dat je niet de enige bent. Malika: “Het is heel fijn om mensen die in eenzelfde situatie zitten te spreken.” Het fijne bij Het Blommetje en andere Huizen van de Wijk is de laagdrempeligheid. Sheila: “Je hoeft niet meteen naar een professionele organisatie. Hier stap je zo binnen. Wij kunnen helpen in het verdere contact als je iets nodig hebt.” Wasilis knikt: “Dat is onze kracht hier, de kracht van de wijk. We helpen elkaar.”


Elif, Sheila en Malika wisselen hun mantelzorgervaringen uit met elkaar

Dag van de Mantelzorg 2018

10 november is het de Dag van de Mantelzorg! Klik hier voor talloze activiteiten in Amsterdam Nieuw-West.

 

Dag van de Armoede – Documentaire: Op weg naar een schuldenvrij bestaan

Vandaag, 17 oktober, is het Internationale Dag van de Armoede. Armoede komt helaas nog regelmatig en overal voor. Soms lukt het gewoon niet om een inkomen te hebben waarvan je rond kunt komen, ook niet als je een baan hebt of als zelfstandige werkt.

Om de schuldenproblematiek bespreekbaar te maken heeft Combiwel een documentaire laten maken. In deze documentaire wordt Orlando gevolgd in zijn weg naar een schuldenvrij bestaan. Het is voor hem niet makkelijk maandelijks rond te komen, maar door er openlijk over te praten krijgt hij de hulp die hij nodig heeft.

‘Jong ontmoet Oud’ in de Buurman van het Amstelhuis

Op woensdag 3 oktober 2018 was er een succesvolle ‘Jong ontmoet Oud’ in de Buurman van het Amstelhuis. Dit is een project waarbij jongeren van Combiwel Jongerenwerk in gesprek gaan met ouderen uit de buurt. Dit project hebben wij in samenwerking met Peter van Maaren, een zeer betrokken buurtbewoner in de Diamantbuurt, georganiseerd.

Tijdens deze gezellige middag gingen jongeren, buurtbewoners en ouderen van het Amstelhuis in gesprek over het onderwerp ‘Hoe was/is het om man/vrouw/jongen/meisje te zijn, nu en vroeger.

Vijf goedgevulde tafels onder leiding van een gespreksleider van Dialoog in Aktie, voerden mooie gesprekken over de verschillen tussen mannen en vrouwen.
Aan elke tafel zat een LHBTI-persoon, om ook zijn/haar kijk op man/vrouw te zijn te delen met de rest van de tafel. Dit zorgde voor mooie gesprekken rondom diversiteit, tolerantie en respect voor elkaar, ondanks dat we allemaal verschillend zijn. Door persoonlijke verhalen van verschillende generaties met elkaar te delen ontstond er een fijne veilige sfeer.

Ook het thema ‘homoseksualiteit’, wat normaal gesproken een lastig onderwerp kan zijn om te bespreken, is veel aan bod gekomen. Vooral de kijk op homoseksualiteit die er nu is vergeleken met vroeger is veel besproken. Ouderen gaven aan dat ze blij zijn dat dit onderwerp anno 2018 gewoon besproken kan worden en dat het belangrijk is dat LHBTI-personen zich veilig voelen om ‘uit de kast’ te komen. Jongeren gaven aan dat ze het fijn vinden dat ze in tijd opgroeien waarbij er meer respect voor elkaar is en dat ook LHBTI-personen vrij kunnen leven in Nederland. Wel vonden ze het heel erg dat het helaas nog steeds voorkomt dat deze personen gediscrimineerd worden door hun seksuele voorkeur.

In gesprek gaan met verschillende generaties over dit thema is een mooie eerste stap om een positievere kijk op homoseksualiteit te krijgen.

We kijken uit naar de volgende activiteiten rondom dit thema!

Feestelijke opening Kamersmetkansen

12 oktober feestelijke opening East Lake Living

Feestelijke opening KamersmetkansenAmsterdam Oost is sinds kort een Kamers met Kansen project rijker. Uit eigen beweging heeft ondernemer Frank Fakkeldij een voormalig kinderdagverblijf verbouwd tot acht zelfstandige huurwoningen.

Een aantal jaar geleden wilde zijn pleegdochter zelfstandig gaan wonen. Wat volgde was een moeizame zoektocht naar een voor haar beperkte budget betaalbare woning in een passende omgeving.

Dat was het moment waarop de ondernemer vond dat hij ook zelf kon en moest bijdragen: “Ik vind het belangrijk goede woningen te ontwikkelen met een betaalbare huur. Bij voorkeur een kleinschalig project midden in de buurt zodat er goed gemixt kan worden met de andere bewoners. De East Lake Living woningen hebben allemaal een tuin. Met stadsverwarming en het groene dak zijn het bovendien heel duurzame woningen”

Positief verrast is Frank Fakkeldij over alle support die hij heeft ontvangen. Met trots wordt dan ook dit nieuwe project feestelijk geopend op 12 oktober (in besloten kring).

Buurtcentrum_AOC de Pijp

Ontmoetingscentra, het ‘adaptatie-coping model’ werpt zijn vruchten af

Een plek om jezelf te zijn met dementie
Ontmoetingscentrum maakt internationaal furore

Ontmoetingscentra helpen mensen in het omgaan met dementie en stimuleren hen actief te blijven. Het concept heeft navolging gekregen in Engeland, Polen en Italië.
Bedenker Rose-Marie Dröes, hoogleraar aan Amsterdam UMC, werd onlangs geridderd.

Buurtcentrum_AOC de Pijp

‘Mensen doen wat ze leuk vinden en voelen zich vrij’

Het buurtcentrum is gevestigd in een voormalig schoolgebouw in de Amsterdamse Pijp. De grote gymnastiekzaal is onder andere het domein van Amsterdams Ontmoetingscentrum De Pijp voor mensen met dementie en hun mantelzorgers. Het is een warme augustusdag, de deuren naar buiten staan wijd open. De mensen zitten op de lommerrijke binnenplaats aan tafels in de schaduw. Ze luisteren naar tijdloze hits van toen; van Astrud Gilberto, Charles Aznavour, Gilbert Bécaud, Jacques Brel. Oproepkracht Ted bedient de laptop, het gezelschap zingt en neuriet zachtjes mee. ‘Ik ken ze allemaal’, zegt Rina, en ze neemt een hijs van haar sigaret. ‘Maar vraag me niet hoe al die zangers heten. Wist ik vroeger ook niet.’

Lees hier het hele artikel

Aan de slag met samensturing

Zelf een buurthuis beheren is een ambitie van velen. Buurtbewoners willen meer invloed op de programmering van hun buurthuis. Maar zelfbeheer gaat niet vanzelf…

Tijdens de speciale bijeenkomst ‘Aan de slag met samensturing’ in januari jl. in Pakhuis de Zwijger gingen wetenschappers, buurtwerkers, buurtbewoners, locatieleiders en beleidsmakers op zoek naar handvatten om samensturing vorm te kunnen geven.

Het werd een druk bezochte avond. Was je verhinderd?
Dan kun je hier het verslag downloaden met een rijk beeld van alles waarover is gesproken op het symposium Samensturing, geschreven door Mike de Kreek, Anna de Zeeuw en Sylvia de Goede [febr. 2018]