Serie artikelen ‘Wie zorgt er voor de mantelzorger?’ [’t Blommetje]

Aandacht voor de mantelzorger is van groot belang. De Huizen van de Wijk in Nieuw-West staan hier goed bij stil. Want: wie zorgt er voor de mantelzorger?
In een serie nemen we u mee langs verschillende locaties in Nieuw-West. Deze week: Huis van de Wijk Het Blommetje in Osdorp.

Shirley Brandeis
(in opdracht van Combiwel, gepubliceerd in de Westerpost)

Eén op de vijf mensen in Nederland zorgt voor een hulpbehoevende ander. Denk aan de boodschappen doen voor de oudere buurvrouw of de intensieve verzorging van een gehandicapt kind of dementerende ouder. Officieel ben je dan mantelzorger, al zien velen die zorg als iets vanzelfsprekends. Aandacht voor de mantelzorger is van groot belang. 

“Veel mensen beseffen niet dat ze mantelzorger zijn.” Aan het woord is Sheila, voormalig mantelzorger (van haar grootmoeder) en door deze ervaring tegenwoordig mantelzorgambassadeur. “Over mantelzorg praten is in sommige culturen een taboe,” zegt Elif, fulltime mantelzorger voor haar gehandicapte zoon en ervaringsdeskundige die andere mantelzorgers ondersteunt. En dan is er dit gesprek nog Malika, die zowel voor haar zieke echtgenoot, oude buurvrouw en haar dementerende moeder zorgt als voor een grote groep vrouwen die wekelijks samenkomt in Het Blommetje aan de Hoekenes.

Zelfde schuitje
Malika, Elif en Sheila zijn mantelzorgers die naast hun zorgtaak een extra taak op zich hebben genomen: omkijken naar mantelzorgende lotgenoten. Nodig, want: “Er is een zee aan ondersteuning voor de mantelzorger,” zegt Elif. Zelf besloot ze pas na jaren van zorg dat het tijd werd dat ze ook eens, al is het maar een uur per week, aan zichzelf denkt. “Even een boek op de bank lezen; dat deed ik gewoon niet.” Ze klopte aan bij Markant, een van de professionele organisaties die mantelzorgers ondersteunt. “Ik heb vanwege mijn zoon tien jaar binnen gezeten. Opeens bedacht ik: er is meer buiten de deur.” Haar ervarenheid en deskundigheid werden zichtbaar; bij Markant drongen ze erop aan dat Elif een training tot mantelzorgondersteuner zou volgen. Een extra taak in haar al drukke bestaan? Elif schudt haar hoofd. “Nee, het was juist een verademing om mensen die in hetzelfde schuitje zitten te spreken. Het is fijn om anderen met je ervaring te kunnen helpen.”

Luisteren
Dat helpen is niet alleen doorsturen naar organisaties als Markant of Sezo. Sheila: “Luisteren naar iemand, doet al zoveel goeds voor diegene.” Als mantelzorgambassadeur, een functie waarvoor ze een opleiding heeft gevolgd, was ze betrokken bij de Dag van de Mantelzorg afgelopen zaterdag en is ze nu als officieel ervaringsdeskundige in dienst bij Markant en Sezo. “Laatst stonden we op het Belgiëplein om mensen te informeren. Als je vraagt naar mantelzorg blijken zoveel mensen dat te doen, en zo vaak zonder dat ze hulp krijgen uit hun omgeving. Wij kunnen die hulp wel bieden.”

Voor jezelf zorgen
Zoals Malika doet. Drieënzestig vrouwen groot is de groep die ze met haar eigen ervaringen en aandacht een regelmatig hart onder de riem steekt bij Het Blommetje. Wat ze voor een ander doet, ontvangt ze met moeite voor zichzelf. Tijd voor zichzelf is er niet, zegt ze. Elif en Sheila dringen aan dat ze die neemt. Hoe dan, wil ze weten. Veel mensen waar ze naar omkijkt, hebben helemaal niemand, alleen haar. “Dat is een leerproces,” zegt Elif. En dan de wijsheid als een spreuk op een tegeltje: “Je kan pas goed voor een ander zorgen als je goed voor jezelf zorgt.”
Gelukkig is er in de Huizen van de Wijk en andere locaties in Nieuw-West veel aandacht voor de mantelzorger. De Dag van de Mantelzorg is net achter de rug, maar verschillende activiteiten zullen blijvend de aandacht geven aan zij die zorgen voor een ander. Zorg die verder gaat dan de ‘gebruikelijke hulp’. “We willen vooral bij de al lopende activiteiten kijken: wie is hier mantelzorger,” vertelt Wasilis Psathas van Het Blommetje. “En wat heeft diegene nodig.” Vooral dus eerst dat luisterend oor. Sheila: “Als ik met iemand voor het eerst praat, luister ik, stel ik vragen en vraag ik door. Waar loop je tegenaan, wat wil je, hoe gaat het met je?” De bijeenkomsten geven zowel Sheila, Elif en Malika als de lotgenoten in de groep energie, kracht, het gevoel dat je niet de enige bent. Malika: “Het is heel fijn om mensen die in eenzelfde situatie zitten te spreken.” Het fijne bij Het Blommetje en andere Huizen van de Wijk is de laagdrempeligheid. Sheila: “Je hoeft niet meteen naar een professionele organisatie. Hier stap je zo binnen. Wij kunnen helpen in het verdere contact als je iets nodig hebt.” Wasilis knikt: “Dat is onze kracht hier, de kracht van de wijk. We helpen elkaar.”


Elif, Sheila en Malika wisselen hun mantelzorgervaringen uit met elkaar